Witam!

Mam pytanie do bardziej doświadczonych:

Która technika daje lepsze rezultaty pomiaru ekspozycji przy przekadrowaniu zdjęcią?

1. AE w trybie matrix, tylko centralny punkt AF, one shot. Ustawiam główny motyw w centrum, migawka do połowy (blokada AF i AE), przekadrowanie, zdjęcie.

2. AE w trybie partial, tylko centralny punkt AF, one shot. Ustawiam główny motyw w centrym, migawka do połowy (blokada AF), * (blokada ekspozycji), przekadrowanie, zdjęcie.

Całość dotyczy 350D.

Ja nie widzę większych różnic, a sposób pierwszy to jeden guzik mniej, więc wygodniej ;).

Podzielcie się doświadczeniami, jak Wy to robicie.

Zależy, na co skierujesz partial. Ponieważ jego pole jest dość duże (dlatego się nazywa partial, a nie spot), podejrzewam, że w większości przypadków typowych scen ekspozycja będzie podobna. Jesli jednak ustawisz pole pomiaru na obiekcie bardzo jasnym/ciemnym, to oczwyście wpłynie to w istotny sposób na wartość pomiaru i zajdzie potrzeba korekcji. No, chyba że o taki efekt Ci chodzi.
Generalnie nauczyłem się ufać matrycy i partiala nie stosuję nawet w scenach mocno kontrastowych. Jest to po prostu szybsze. Ewentualne problemy koryguję w postprocessingu, a że zawsze robię w RAW, nie jest to problem.

Encore dobrze mowi.
Gdyby to byl spot to widac byloby znacznie wieksza roznice.
matrycowy jest do opanowania z korektami ( mniej kabinacji i zabiegow - przy tych samych efektach) wiec jest oki.

Dzięki za odpowiedzi, generalnie potwierdziliście moje obserwacje na ten temat.